• Mislukte poging tot het vastleggen van een beknopte biografie, in drie delen



    Proloog:

    Trickless is het soloproject van Howling en werd in 2004 opgestart (toen nog als duoproject, later zelfs heel even als een soort van ‘band’). De muziek varieert van punk tot pop en rock en laat zich niet graag in een hoekje plaatsen. Met de serieuze teksten tracht hij onder andere de aandacht te vestigen op het leven zelf en alles wat erbij komt kijken.


    Deel 1: The Big Bang

    Howling kwam op zeer jonge leeftijd reeds in aanraking met muziek, toen hij voor zijn derde verjaardag zijn allereerste 'drumstelletje' kreeg. Vanaf dat moment is zijn interesse in muziek langzaam gaan groeien.
    "Mijn muzikale interesse bereikte een hoogtepunt, toen ik jaren later mijn eerste echte CD aanschafte: van Sepultura! Weer enkele jaren later kreeg ik met een gelukje een oud drumstel aangeboden; een aanbod dat ik niet kon afslaan," vertelt hij.
    Met dit drumstel leerde hij zichzelf drummen op de muziek van Metallica, Soulfly en Limp Bizkit. Het duurde niet lang voordat hij zelf ‘echte’ drums kocht, die hij langzaam uitbreidde.

    (Hier is hij overigens nog steeds mee bezig. Sponsors gezocht! Heeft u interesse? Leest u dan eerst verder en ga vervolgens naar de Contactpagina voor de contact gegevens)

    (Heeft u geen interesse in sponsoring, lees dan maar gewoon verder. Heeft u helemaal geen interesse in wat dan ook? Klik dan hier)

    Later schafte hij nog een gitaar aan en wederom leerde hij zichzelf om hierop te spelen, ditmaal met Blink 182. Nu speelt hij naast drums en gitaar ook basgitaar en keyboard en componeert zo het Trickless repetoire. Zijn invloeden haalt hij uit vele bands, variërend van Blink 182 tot Coldplay, The Beatles en Green Day, maar zijn muzieksmaak is nog veel breder. Hij luistert net zo lief naar klassiek, pop, jazz, blues als naar wat dan ook... Als er maar muziek klinkt!

    "Voordat ik met Trickless begon, heb ik meermalen getracht een band op te richten. Voornamelijk als drummer," zegt hij. "Mijn eerste ervaring met het samenspelen beleefde ik met een gast uit de straat, die toevallig gitaar speelde en ook nog eens de zelfde muzieksmaak bleek te hebben! Op muzikaal gebied klikte het uitstekend, maar verscheidene pogingen met elkaar een band te beginnen, liepen uiteindelijk op niets uit."

    Howling had de smaak wel te pakken en vond al vrij snel twee nieuwe zielsverwanten om zijn muzikale aspiraties mee te continueren. Hij fungeerde nog wel als drummer van het stel, maar tijdens schrijfsessies nam hij ook de gitaar voor zijn rekening. Saillant detail: oefenen deden ze vaak op zondag, bij Howling thuis op zolder.
    "Dit hebben we nog een lange tijd volgehouden, maar kennelijk was ook deze groep niet voorbestemd tot een volledige band uit te groeien." Hij vervolgt: "De groep is nooit officieel uit elkaar gegaan, voor zover we eigenlijk ooit officieel bij elkaar waren, maar de bijeenkomsten zijn geleidelijk aan minder geworden."

    Eén van deze twee heren, toen nog gitarist, was overigens wel belangrijk voor de verdere ontwikkeling. Zijn gevoel voor, en gedachten over, muziek (vooral die van henzelf) waren identiek aan die van Howling en zo was hij de eerste om zich, nu als bassist, bij de groep te voegen die Howling enige tijd later met zijn oudere zus wilde vormen. Zij zouden beginnen met rock-covers, en uiteindelijk eigen nummers gaan schrijven. Maar het bleek wederom een probleem om voor de nog vacante posities geschikte muzikanten te vinden.

    Ondertussen was Howling op de achtergrond al langzaam bezig Trickless vorm te geven. Hij vertelt hierover: "Samen met mijn jongere neefje maakte ik, voor de verandering, muziek voor de lol, zonder plannen later een band te worden. Maar het liep anders..."
    Howling had kennelijk zijn plekje gevonden en was niet meer te houden. De noten gierden door het duistere brein en creëerden in relatief korte tijd een aanzienlijk repetoire, waarmee men inmiddels gedeeltelijk bekend is. Na ongeveer een jaar besloten ze het er toch op te wagen. Voor Howling was het een logische stap om contact op te nemen met zijn, in de tussentijd bijna onafscheidelijk geworden, muzikale vriend. "Deze is snel daarna komen luisteren naar wat opnamen en, bijna volgens traditie, waren we die zelfde middag officieel met zijn drieën."

    Er kwamen, geheel tegen de verwachting van Howling in, veel reacties binnen op de advertentie die hij had geplaatst op internet. Na vele, vele (soms gewoon vermoeiende) audities met de meest uiteenlopende muzikanten (om het maar even netjes te houden), kon het drietal eindelijk beslissen hoe de formatie er uit zou gaan zien. De gitaristen werden bedankt voor hun interesse en er werd een drummer aangesteld om de band compleet te maken.

    Was het onze held dan toch eindelijk gelukt een soort van band bij elkaar te krijgen?*
    Lees meer op de volgende pagina!




    *noot van auteur:

    Zou het niet geweldig zijn geweest als dat het einde van het verhaal was?
    Voor jullie waarschijnlijk wel, ofschoon ik vermoed dat de meesten zeven alinea’s geleden reeds zijn gestopt met lezen...

    De doorzetters onder jullie, zonder twijfel liefhebbers van zware kost, begrijpen dat het verhaal nog niet ten einde is.

    Iedereen begrijpt dat trouwens... Ik had namelijk al gezegd dat het drie delen waren.

    (O, ik hoop toch zo dat jullie een scrollmuis hebben...)
    Klik hieronder voor de volgende pagina!